Przejdź do treści
juz-ide.pl blog
Wróć

Geo-auth: czy naprawdę mieszkasz, gdzie mówisz?

Paweł G.
3 min czytania
Geo-auth: czy naprawdę mieszkasz, gdzie mówisz?
Temat Technologia trust-zaufanie

Wyobraź sobie aplikację sąsiedzką, gdzie ktoś z Krakowa podszywa się pod mieszkańca Starachowic i moderuje lokalną społeczność. To nie jest akademicki scenariusz — to realne ryzyko każdej platformy opartej na lokalizacji bez weryfikacji.

juz-ide.pl ma jeden fundament, który odróżnia ją od ogólnych platform: tylko weryfikowani mieszkańcy danej dzielnicy mają uprawnienia tej dzielnicy. Żeby to działało, aplikacja musi umieć odpowiedzieć na jedno pytanie: czy ta osoba naprawdę mieszka tam, gdzie deklaruje?

Dlaczego to jest trudne

„Sprawdź, czy adres istnieje” jest proste. Polska ma państwowe rejestry adresowe (TERYT, a do poziomu konkretnego budynku — GUGiK PRG). Czy dany adres w ogóle istnieje — to można sprawdzić.

Ale „sprawdź, czy ktoś pod tym adresem MIESZKA” — to zupełnie inny problem.

Mam kilka opcji na spektrum trudności:

  1. Samodeklaracja — zaufaj temu, co użytkownik wpisał. Prosto, ale łatwo sfałszować.
  2. Weryfikacja rejestrem — sprawdź, czy adres istnieje w TERYT-ie. Chroni przed fikcyjnymi adresami, ale nie przed „piszę adres znajomego”.
  3. Weryfikacja listem — wyślij kod na adres. Droga, wolna, ale stosowana przez banki.
  4. Weryfikacja przez instytucję — potwierdzenie przez urząd gminy, spółdzielnię, zarządcę. Wysoki poziom zaufania.

juz-ide wybiera stopniowalność: każdy poziom weryfikacji odblokowuje inne uprawnienia. Deklaracja adresu wystarcza do przeglądania. Weryfikacja TERYT — do tworzenia ogłoszeń. Potwierdzenie instytucjonalne — do moderacji.

Co siedzi pod spodem

Październik 2025 to start implementacji systemu weryfikacji adresu.

Centralny punkt: historia miejsca zamieszkania użytkownika. Nie tylko „gdzie mieszka teraz”, ale pełen zapis: kiedy się wprowadził, kiedy zweryfikował, ile razy zmienił adres (i czy zmiana wygląda podejrzanie).

Reguły biznesowe już na tym etapie:

  • Zmiana adresu wymaga ponownej weryfikacji (nie dziedziczysz uprawnień z poprzedniego adresu).
  • Zmianę adresu ogranicza limit czasowy — żeby nie dało się skakać między dzielnicami w zależności od aktualnych potrzeb.
  • Każde działanie weryfikacyjne jest zapisywane oddzielnie — historia jest niemodyfikowalna.

Dlaczego geograficzna tożsamość jest rdzeniem

juz-ide.pl nie jest aplikacją „do wszystkiego, z opcją lokalizacji”. To aplikacja, gdzie lokalizacja JEST tożsamością i JEST uprawnieniem.

Sąsiad w Starachowicach ma prawo głosu w sprawach swojej dzielnicy. Usługodawca zweryfikowany jako mieszkaniec jest bardziej wiarygodny niż anonimowy. Moderator musi być z dzielnicy, którą moderuje — żeby rozumieć jej kontekst.

Ta filozofia nie ma sensu bez solidnego modelu weryfikacji adresu. Geograficzna autoryzacja to nie feature — to fundament.



Poprzedni wpis
Najcenniejszy dokument decyzyjny to ten z odpowiedzią NIE
Następny wpis
Kolejki jako architektura, nie optymalizacja